Kardeşim, camilerde en sık duyduğumuz dualardan biri şu: “Şefaat ya Resulallah!” Hatta mezar taşlarında bile bu yazı var. Bir Müslüman olarak kulağa umut gibi geliyor elbette… Ama bir Kur’an okuru olarak şu soruyu kendimize sormamız gerekiyor: Bu gerçekten doğru mu?
Kur’an’daki helak kıssaları, geçmişte yaşanmış kesin tarihsel olaylar olmak zorunda değil. Bunlar çoğunlukla darb-ı mesel, yani ders verici temsili anlatımlardır. Önemli olan, olayların gerçekliği değil, içerdikleri evrensel mesajlar ve ahlaki uyarılardır.
Kardeşim, Kur’an’ın eksik ya da anlaşılmaz olduğunu iddia edenlerin gözden kaçırdığı bir diğer gerçek de kitabın “insan fıtratı ile tam uyumlu” bir yapıda oluşudur. Yani Allah, her insanın doğasında bulunan doğruluk, adalet, merhamet, dürüstlük gibi evrensel duygularla birebir uyumlu bir mesaj göndermiştir. Fıtrata uygun olan bir kitabın anlaşılmaz olması nasıl mümkün olur? İnsan, yaratılışı gereği doğruyu hisseder, yanlışı fark eder. İşte Kur’an da bu hissedişle buluşan bir rehberdir. Allah, insanı karmaşık bir yapıda yaratmadığı gibi kitabını da insanın anlayamayacağı bir üslupta göndermemiştir. Bu nedenle Kur’an, son derece doğal, insanı yormayan, insanın kalbine hitap eden bir açıklığa sahiptir.
Salat meselesini konuşurken, hepimizin bildiği ama çoğu zaman farkına bile varmadığı bir problem karşımıza çıkıyor: İnsanlar Allah için yapılması gereken şeyleri, farkında olmadan Nebi’ye yöneltir hâle geliyor. Özellikle “sünnet namazları” dediğimiz uygulamalarda bu durum çok bariz biçimde ortaya çıkıyor. Bir bakıyorsun öğle vaktinde dört rekat farzın yanında altı rekat sünnet, yatsıda dört rekat farzın yanında dokuz rekat sünnet… Fakat işin ilginç tarafı ne biliyor musun kardeşim? Bu sünnetlerin ne olduğunu, neden kılındığını sorunca çoğu kişi net bir cevap veremiyor.
Kardeşim, Kur’an sadece geçmişteki putları, zulmü ve batılı devirmekle kalmadı. O, hâlâ bizim hayatımıza dokunan bir rehberdir. Öyle ki indiği toplumda köklü bir devrim yaptığı gibi, bugün de senin evinde, işinde, sokakta devrim yapabilir. Yeter ki biz ayetleri hayatımızın merkezine koyalım. Gel, Kur’an’ın bu devrimci mesajını günlük örneklerle biraz açalım.
Kardeşim, Kur’an’ın insana yüklediği sorumlulukların en başında aklı kullanmak geliyor. Hani bazen günlük koşuşturma içinde “Acaba doğru mu yapıyorum?” diye bir duraksarız ya, işte Kur’an tam da o noktada bize bir yön veriyor. Çünkü kitabın ilk emri olan Alak 96:1-5’teki “Oku!” hitabı, sadece bir metni okumak değil; hayatı, olayları, kendi iç dünyamızı, kısacası her şeyi anlamaya çalışmak anlamına geliyor. Allah bilgiye kapı açıyor ve insanı bu kapıdan içeri davet ediyor. Bu çağrının içinde hem sorumluluk hem de değer var.