Ay: Kasım 2025

Kardeşim, Allah’ın bize sunduğu yol aslında son derece sade. Âl-i İmrân 19. ayette bunun altı açıkça çiziliyor: “Şüphesiz Allah katında din İslam’dır.” Yani Allah’ın dini tarih boyunca hiç değişmedi. Musa döneminde de aynıydı, İsa döneminde de, Nebi Muhammed döneminde de aynı. Hepsinin ortak noktası teslimiyet; yani Allah’ın vahyine boyun eğmek. Ancak insanın zaafı da tam burada ortaya çıkıyor. Çünkü vahyin berraklığı dururken, insanlar tarihin her döneminde kendi sözlerini, kendi alışkanlıklarını, kendi geleneklerini Allah’ın kitabının önüne geçirmiş.

Kardeşim, Kur’an’ın insanı en çok düşünceye sevk eden konularından biri, amellerin tartılmasıdır. Çünkü bu mesele, sadece ahirette yaşanacak bir sahneyi anlatmıyor; aslında dünyada attığımız her adımın, söylediğimiz her sözün, yaptığımız her iyiliğin ya da kötülüğün boşluğa gitmediğini hatırlatıyor. Araf Suresi 7:8’de geçen şu ifade, insanın kalbine dinginlik veren bir tespit gibi duruyor:
“Ve tartıları ağır gelenler, işte onlar kurtuluşa erenlerdir.”

Kardeşim, Kur’an’da geçen “سُكْر / sukar” kelimesi genellikle “sarhoşluk” diye çevrilir. Ama biraz dikkatli baktığında göreceksin ki bu kelime sadece içkiyle ilgili bir sarhoşluk anlamında değil, çok daha geniş bir kavram olarak kullanılıyor. Kur’an bütünlüğünde “sukr”, insanın aklını devre dışı bırakan, bilincini örten, farkındalığını kaybettiren her türlü haldir.

“Güneşin, doğduğu zaman mağaralarının sağ yanını yalayıp geçtiğini, battığı zaman da sol yanından uzaklaştığını görürdün. Onlar, kendileri geniş bir alanda iken. Bu, Allah’ın ayetlerindendir. Allah, kimi hidayete erdirirse işte o doğru yolu bulmuştur. Kimi de saptırırsa artık ona yol gösteren bir veli bulamazsın.” (Kehf 18:17)