Ay: Ocak 2026

Ölçü İçinde Tutulan Âlem: Yukarısı, Aşağısı ve İnsan Dünya yalnızca bir taş değil, başıboş bir kaya değildir. Yukarıda −270°C’ye yaklaşan bir soğuk vardır, yıldızlardan gelen öldürücü radyasyon vardır, gök taşları vardır ama bunlar bize ulaşmaz. Çünkü dünya, ölçüyle korunmuş bir alandır. Atmosfer, yerçekimi, güneşin mesafesi, rüzgârlar, yağmur… Hepsi ölçülüdür. Kur’an 1400 yıl önce bunu şöyle ifade eder: “Gökteki ve yerdeki her şey O’nundur. O, her […]

Kur’an’da kâinat anlatılırken kullanılan dil dikkat çekicidir. Ne mitolojik bir masal dili vardır, ne de teknik bir ders kitabı üslubu. Kur’an, evreni anlatırken insanın kalbine ve aklına aynı anda hitap eder. Çünkü amaç bilgi yüklemek değil; idrak uyandırmaktır.

İnsan ölür

Mezara girer

Sorgu başlar

Kabir azabı ya da nimeti başlar

Asıl hesap sonra gelir

Kur’an’da anlatılan helâk kıssalarını okurken çoğumuzun zihninde benzer sahneler canlanır: Gökyüzünden inen azap, yerin yarılması, kasırgalar, tufanlar, çığlıklar… Sanki helâk, bir anda gelen ilahî bir öfke patlamasıdır. Sanki Allah, bir gün sabrını yitirir ve bir toplumu ansızın siler. Oysa Kur’an, dikkatle okunduğunda bambaşka bir şey anlatır. Helâk, gökten inen bir taş yağmurundan önce başlar. Hatta çoğu zaman o taşlar hiç yağmaz. Çünkü asıl helâk, kalpte ve zihinde yaşanır. Asıl helâk, vahiy ile bağın kopmasıdır.