Kategori: Makale

Kardeşim, dikkat ettin mi hiç?
Kur’an’ın çok büyük bir kısmı yalnızca inanç ilkelerini değil, aynı zamanda nasıl bir insan olmamız gerektiğini de anlatır.
Sadece ibadetleri değil, ilişkileri düzenler.
Sadece Allah’a iman etmeyi değil, insanlara adaletle davranmayı da öğretir.

Kardeşim, istersen ilk adımı birlikte atalım. Gel önce kendi içimize bir bakalım. Çoğumuz farkında bile olmadan Kur’an’ı anlamaya başlarken zihinlerimizde koca bir tortu taşıyoruz. Bu tortu nereden geliyor, biliyor musun? “Biz atalarımızdan böyle gördük” diyerek her şeyi sorgusuz sualsiz kabul etmemizden. Yani aynen Mekkeli müşrikler gibi.

Hayat bazen biz fark etmeden başkalarının ellerine geçer. Sözde özgür olduğumuzu sanırız ama aslında başkalarının fikirleriyle düşünüyor, başkalarının değerleriyle yaşıyor, başkalarının yazdığı hayat senaryosunu oynuyoruz. Peki, bu zinciri kırmak için ne gerekir? Cevap basit ama sarsıcı: düşünmek. Kur’an’a göre düşünmeyen bir insan, gerçekten de aklını kiraya vermiş bir köledir. İradesi ipotek altındadır; zihni özgür değildir.

Kur’an’ın her ayeti bir anahtar gibidir kardeşim. Doğru kilide denk gelirsen, öyle kapılar açılır ki, içinde geçmişin hikmeti, bugünün gerçekliği ve geleceğin işareti bulunur. Yusuf Suresi 70. ayet de bunlardan biri:

“Erzak yüklerini kendilerine hazırlayınca da, su kabını kardeşinin yükü içine bıraktı, sonra bir münadi (şöyle) seslendi: ‘Ey kafile, sizler gerçekten hırsızsınız.'” (Yusuf 12/70)

Kardeşim, Kur’an’da anlatılan Yunus kıssası genellikle sadece bir mucize olarak okunur: Yunus’un denize atılması, büyük bir balık tarafından yutulması ve sonra sahile bırakılması… Ancak Kur’an, bu kıssayı fiziksel bir olay olarak değil, derin bir uyarı ve mesaj olarak sunar. Bu yüzden bu anlatımı yüzeysel okumamak, içsel ve mecazî anlamlarını anlamaya çalışmak gerekir. Çünkü Kur’an’da çoğu zaman zahirî ifadelerin arkasında kalplere dokunan derin hakikatler saklıdır.