Ay: Ocak 2026

Kader dendiğinde çoğu insanın aklına, bütün hayatı önceden yazılmış bir senaryo gelir. “Allah ne yazdıysa o olur” cümlesi neredeyse atasözü gibi tekrar edilir. Bir olay yaşandığında da hemen “mukadderat” damgası vurulur. Fakat bu anlayışın Kur’an’ın anlattığı kader kavramıyla uzaktan yakından alakası yoktur. Kur’an’ın kader dediği şey, insanın iradesini ve özgürlüğünü yok eden bir yazgı değil; tam tersine, evrenin işleyişini ayakta tutan ilahi ölçüdür. Yani kader, bir zorunluluk değil; bir düzendir.

İnsan bazen bir ayeti okur ve durur. Ayet bitmiştir ama insanın zihninde sorular yeni başlamıştır. İşte Kur’an’daki “kalplerin mühürlenmesi” ifadesi de böyledir. Okuruz, ürpeririz, hatta bazen korkarız. “Ya benim kalbim de mühürlenirse?” diye düşünürüz. Ya da başka bir uçta, “Madem Allah mühürlüyor, o zaman insanın suçu ne?” sorusu çıkar karşımıza.

Zihnimizdeki Mirası Yeniden Tartmak

Bir gün sokakta yürürken, hiç tanımadığınız birine dönüp sorsanız:
“İsa Nebi babasız mı doğdu?”

Hiç tereddütsüz alacağınız cevap bellidir:
“Evet, babasız doğdu.”

Peki, neden?

Meryem, Kur’an’da hem ahlâkî temizliği hem de Allah’a olan teslimiyetiyle öne çıkan bir figürdür. Yaşadığı toplum, Ehl-i Kitap çevresi olmasına rağmen çoğunluğu tevhidi bozmuş ve şekilci bir dini anlayışa sapmıştı. Bu bağlamda Meryem’in zihni, ahlâkî duruşu ve toplumsal pratiği, çevresinden farklılaşmış ve onu toplumdan manevi olarak ayrı bir konuma taşımıştır.