Ay: Ocak 2026

Toplumda yaygın olarak kabul edilen “İsa Nebi babasız doğmuştur” inancı, çoğunlukla Kur’an’a dayalı bir araştırmanın değil, nesilden nesile aktarılan geleneksel kabullerin sonucudur. Kur’an ise insanın yaratılışını açık ve tutarlı bir şekilde tarif eder: İnsan, değişmeyen ilahi yasa olan sünnetullah çerçevesinde, kadın ve erkek birlikteliğiyle yaratılır. Allah, bu yaratılış yasasının geçmişte de bugün de değişmediğini defalarca vurgular.

Bu bölümde, insanın hayatındaki fiillerin Allah’ın iradesiyle olan ilişkisi, imtihan gerçeği çerçevesinde ele alınmaktadır. İnsan, mutlak anlamda acizdir; en küçük hareketini bile Allah’ın verdiği güç ve izinle gerçekleştirebilir. Ancak bu durum, insanın iradesiz olduğu ya da yaptıklarından sorumlu tutulamayacağı anlamına gelmez. Kur’an’da geçen “Siz atmadınız, Allah attı” gibi ayetler, insanın fiili işlediğini; fakat fiilin sonuç doğurmasının Allah’ın izniyle gerçekleştiğini göstermektedir.

Kur’an’da ölüm ve diriliş yalnızca biyolojik bir süreç değildir; esas olarak ruh ve bilinçle ilgilidir. Fiziksel olarak yaşayıp ölen bir insanın gözle görünen durumu, hakikati tam olarak yansıtmaz. Kur’an, ölümün bilinç ve kalp hâliyle ilişkili olduğunu vurgular.

Kur’an’da ruh meselesi, insanın merakını tatmin etmek için değil; sınırlarını fark etmesi için ele alınır. İsra Suresi 85. ayet, bu konudaki temel çerçeveyi çizer: Ruh, Allah’ın “emrindendir” ve insan bu konuda ancak sınırlı bir bilgiye sahiptir. Bu ifade, ruhun önemsizliğini değil; aksine insan aklının onu bütünüyle kuşatamayacağını gösterir. Kur’an, ruhu tanımlanacak bir nesneye dönüştürmek yerine, insanın taşıdığı bir sorumluluk alanı olarak konumlandırır.