Yüce Allah, kâinatta bizim emrimize sunmuş olduğu her türlü nimeti, insanlığın yararlanması ve O’na şükretmesi amacıyla yaratmıştır.
Hiçbir dil kutsal olmamakla birlikte; bütün diller Allah’ın ayetleridir. İncil Aramice, Tevrat ve Zebur İbranicedir.
İslam inancında ölüm, bir son değil, bir geçiş aşamasıdır. Ölüm anı, insanın hayatının en kritik anlarından biridir ve bu an, kişinin cennet veya cehenneme gideceği konusunda kesin bir bilgiye sahip olacağı bir dönemdir.
Yüce Allah’ın ipi, kimine göre her an elinin altında, yüreğinde ve hayatında; kimine göre ise bel seviyesinden yukarıda, evinin en üst köşesinde, ses yarışmalarında sımsıkı sarılmış ve bırakılmamaktadır.
Nebi Muhammed döneminde Hanefi, Şafi, Hambeli ve Maliki gibi dini mezhepler yoktu. Dört halife döneminde de bu mezhepler mevcut değildi. Mezheplerin yokluğunda Müslümanlar dinlerini yaşamaya devam ediyorlardı.
Nebi, Allah’tan vahy edinmiş kişidir; resul ise, bizleri bu bilgileri (vahyi) iletme görevinde ki elçidir.