Helâk: Bir Son Değil, Bir Süreç

Kur’an’da helâk kelimesi geçtiğinde çoğu insanın zihninde ani bir yok oluş belirir. Oysa Kur’an’ın dili, böyle bir ani yıkımı merkeze almaz. Tam tersine, helâk uzun bir sürecin nihai sonucudur. Bir toplum, hakikatle bağını kopardığında, bu kopuş hemen gökten bir ceza indirmez. Önce zihinsel bir çözülme başlar. Ardından ahlaki kayma gelir. Sonra adalet duygusu zayıflar. Zulüm normalleşir. En sonunda ise toplum kendi içinden çürüyerek çöker.

Bu çok önemli:
Kur’an’da hiçbir kavim “bir gecede” helâk edilmez. Hepsine nebi gelir, hepsine hakikat anlatılır, hepsine süre tanınır, hepsine uyarılar yapılır. Helâk, uyarıların ısrarla reddedilmesinin ardından gelir. Yani helâk, Allah’ın sabırsızlığı değil; insanların ısrarcı körlüğüdür.

Fatır Suresi 45. ayet bu hakikati çok net bir şekilde ortaya koyar:

“Eğer Allah, kazandıkları dolayısıyla insanları hemen yakalayacak olsaydı, yer üzerinde hiçbir canlı kalmazdı. Fakat O, onları belirlenmiş bir süreye kadar erteler.”

Bu ayet, helâk anlayışımızı kökten değiştirir. Çünkü burada Allah’ın “hemen cezalandırmaması” özellikle vurgulanır. Demek ki helâk, ani bir tokat değil; ertelenmiş bir sonuçtur. İnsan kendi eliyle helâkını hazırlar, Allah ise mühlet verir.

Gerçek olan Allah’ın lütfu, hata ise benim aczimdendir. Selam ve esenlik, hakikati duyanların üzerine olsun.
aydinorhon.com