Kur’an’da Kalp Mühürlenmesi
Kardeşim, Kur’an’da sıkça karşılaştığımız bir ifade var: “Kalplerin mühürlenmesi.” Bu ifade tarih boyunca zaman zaman yanlış anlaşılmış, hatta bazıları tarafından Allah’ın insanı zorla imansızlığa ittiği şeklinde yorumlanmış. Oysa Kur’an’ın bütünlüğüne bakıldığında ortaya çok daha farklı, çok daha ince bir gerçek çıkıyor: Kalplerin mühürlenmesi, insanın kendi seçimlerinin, ısrarla yaptığı tercihlerinin doğal bir sonucu olarak gerçekleşiyor.
Bu konuyu doğru kavrayabilmek için ayetleri bağımsız değil, Kur’an’ın genel mesajı içinde ele almak gerekiyor. Çünkü Kur’an, insana sorumluluk yükleyen bir kitaptır ve insana irade verildiğini tekrar tekrar vurgular.
Bakara 7’de şöyle buyruluyor:
“Allah, onların kalplerini ve kulaklarını mühürlemiştir; gözlerinde de bir perde vardır. Onlar için büyük bir azap vardır.”
Bu ayeti tek başına okuyan biri, özellikle bağlamı bilmezse, sanki Allah daha baştan bazı insanları imansız yaratmış gibi düşünebilir. Fakat Kur’an’ın başka ayetleri devreye girdiğinde, bu mühürlemenin bir ceza değil, bir sonuç olduğu ortaya çıkıyor. Yani insan kendi seçimini yaptıkça, kendi iradesiyle hakikati reddettikçe, bu durum kalbin kapanmasına, duyarsızlaşmasına ve nihayet mühürlenmesine yol açıyor.
Nahl 108’de bu gerçek daha açık şekilde ifade edilir:
“İşte onlar, kalplerini, kulaklarını ve gözlerini Allah’ın mühürlediği kimselerdir. Onlar gafillerin ta kendileridir.”
Ayetin öncesine-sonrasına, yani bağlama baktığımızda, burada anlatılanların bilinçli bir şekilde gerçeği reddeden insanlar olduğunu görürüz. Onlar hakikati duyduktan sonra yüz çeviren, delil geldiği hâlde inatla reddeden kimselerdir. Bu nedenle mühürleme, bir başlangıç noktası değil; ısrarlı bir inkârın son aşamasıdır.
Benzer şekilde Münafıkun 3’te şöyle buyurulur:
“Bu, onların iman etmelerinden sonra inkâr etmeleri sebebiyledir. Kalplerinin mühürlenmesinin nedeni budur. Artık onlar anlamazlar.”
Dikkat et kardeşim: burada mühürlemenin nedeni özellikle belirtiliyor: İnkâr etmek.
Demek ki süreç şöyledir:
- İnsan tercih eder,
- O tercihin sonucu olarak kalp kapanır,
- Allah da o kapanmış hâli mühürler.
Bu durum aslında Kur’an’ın birçok yerinde gördüğümüz sünnetullahın bir yansımasıdır. İnsan sürekli doğruyu görmezden gelir, bile bile yanlışa yönelir, çıkarı için hakikati çarpıtır, kalbini gerçeğe kapatırsa bir süre sonra bu tutum alışkanlığa, sonra körlüğe, en sonunda da duyarsızlığa dönüşür. İşte Kur’an’ın “mühürlenme” dediği hâl tam olarak budur. Tıpkı paslanan bir metalin işlevini yitirmesi gibi, hakikati işleme kabiliyetini kaybeden kalp de artık uyarıya tepki veremez hâle gelir.
Bugünün dünyasına baktığımızda bunun sayısız örneğini görmemiz hiç zor değil.
– Çıkarları uğruna bildiği doğruyu eğip bükenler,
– Adaleti hiçe sayan yöneticiler,
– Kendi menfaatleri için zulme sessiz kalan kalabalıklar…
Bu insanların kalpleri gerçeği gördükçe açılacağına, tam tersine adım adım körelir. Sürekli tekrar eden yanlış tercihler, hakikatten uzak durma ısrarı bir gün gelir ve kalp artık vicdanın sesine bile tepki veremez hâle gelir. İşte bu, modern dünyanın en görünmez fakat en tehlikeli hastalıklarından biridir: kalbin yavaş yavaş mühürlenmesi.
Bununla birlikte Kur’an, kalp konusunu sadece tehditle değil, umutla da anlatır. Zümer 23’te şöyle buyrulur:
“Allah, sözün en güzelini, birbirine benzer, ikişerli bir kitap olarak indirdi. Rablerinden korkanların derileri ondan ürperir; sonra derileri ve kalpleri Allah’ın zikrine yumuşar…”
Bu ayet bize şunu gösterir:
Kalpler mühürlenebildiği gibi, yumuşayabilir, dirilebilir ve yeniden açılabilir.
Yani insanın sürekli vahiy ile, hakikat ile, Allah’ın öğütleriyle bağını canlı tutması, kalbi diri kılan temel etkendir. Kalp, hakikatten uzaklaştıkça sertleşir; yakınlaştıkça yumuşar.
Sonuç olarak kardeşim, Kur’an’ın anlattığı kalp mühürlenmesi, Allah’ın insanı zorlaması değil; insanın kendi tercihlerinin, kendi yönelişinin sonucudur. Allah, kulun nereye yöneldiğine göre onun kalbini açar veya kapatır. Bu nedenle en büyük sorumluluğumuz, kalbimizi diri tutmak, inadı terk etmek, gerçeğe sırt çevirmemek ve içimizdeki duyarlılığı korumaktır. Çünkü mühürlenen kalp artık göremez, duyamaz, hissedemez hâle gelir; bu ise insanın manevi hayatında en büyük kayıptır.
Gerçek olan Allah’ın lütfudur; hata ve kusur ise benim aczime aittir.
Selam ve esenlik seninle olsun.
aydinorhon.com