MEZHEPLERDEN ÖNCE DİN VARDI

Gel, bunu aceleye getirmeyelim.
Bir çay al, arkanı yasla…
Çünkü konuşacağımız şey, ezber bozan cinsten.

Bugün “din” dediğimizde zihnimizde beliren tablo ile Nebi’nin yaşadığı din arasında gerçekten fark var mı?
Yoksa asıl soruyu daha açık mı sormalıyız:

Biz mi dinden uzaklaştık, yoksa din mi bizden kaçırıldı?

Bak, bu soru basit değil. Ama samimiysen, cevabı seni rahatsız edecek kadar net.

Nebi Döneminde Mezhep Var mıydı?

En baştan başlayalım.

Hz. Muhammed’in (Nebi’nin) yaşadığı dönemde;
Hanefi var mıydı?
Şafi, Maliki, Hanbeli?

Yoktu.

Peki dört halife döneminde?
Yine yoktu.

İnsanlar sabah kalkıp,
“Bugün Hanefi gibi mi yaşayacağım?” demiyordu.
“Şafi’ye göre mi niyet edeceğim?” diye sormuyordu.

Çünkü ortada tek bir kaynak vardı:
Allah’ın vahyi.

Ve o vahiy, yaşayan bir örnekle hayattaydı.

Şimdi dur ve düşün:
Mezhepler yokken bu insanlar Müslüman değil miydi?
Namazları eksik miydi?
İmanları yarım mıydı?

Yoksa asıl soru şu mu olmalı:

Din mezhepleştikçe mi ağırlaştı, yoksa berraklığını mı kaybetti?

Allah’ın Yasası Değişir mi?

Kur’an bu konuda son derece net.

Nebi Âdem’den bugüne kadar Allah’ın yasasında bir değişiklik yok.
Bu, ayetlerle sabit.

Allah’ın sünneti (yasası) değişmez.

Fatır Suresi 43. ayet bunu açıkça söyler:

“Sen Allah’ın kanununda hiçbir değişiklik bulamazsın.
Sen Allah’ın kanununda hiçbir sapma da bulamazsın.”

Yani Allah,
bir dönemde başka,
başka bir dönemde başka bir din göndermedi.

Peki o zaman şu soruyu sormak zorundayız:

Madem yasa tek, madem değişmiyor,
nasıl oluyor da aynı din içinde bu kadar farklı ‘doğru’ ortaya çıkıyor?

Birisi helal diyor, diğeri haram.
Biri farz diyor, öteki bidat.
Biri cennetlik ilan ediyor, diğeri cehennemlik.

Hangisi doğru?

Hepsi mi?

Kur’an böyle bir dine izin verir mi?

Din Parçalandığında Ne Oldu?

En’am Suresi 159. ayet:

“Dinlerini parça parça edenler ve fırkalara ayrılanlar var ya,
senin onlarla hiçbir ilişkin yoktur.”

Bu ayet ağırdır.
Çünkü bu ayet, dini parçalayanların karşısında Nebi’yi bile konumlandırmaz.

Düşünsene…
Allah, dinin parçalanmasına karşı Nebi’yi bile taraf yapmıyor.

Ama biz ne yaptık?

Önce mezhepler,
sonra tarikatlar,
sonra cemaatler,
sonra şeyhler, gavslar, kutuplar…

Her biri,
“Benim yolum Allah’a çıkıyor” dedi.

Ama ortada bir sorun vardı:

Allah’ın vahyinden esinti yoktu.

Herkesin Allah’ı Aynı mı?

Bu cümle sert gelecek ama dürüst olalım:

Herkesin Allah’ı aynı değil.

Birinin Allah’ı;
şeyhine kızmaz,
gavsa laf söyletmez,
ama Kur’an ayetini görmezden gelir.

Diğerinin Allah’ı;
mezhebinin dışına çıkmaz,
ama ayeti mezhebine uydurur.

Bir başkasının Allah’ı;
kendisine “aracı” ister.

Ama Kur’an ne diyor?

Allah Sana Ne Kadar Yakın?

Kaf Suresi 16. ayet:

“Biz insana şah damarından daha yakınız.”

Şimdi dur.

Şah damarın…
Canın.
Hayatın.

Allah bu kadar yakınken,
neden aracı arıyorsun?

Neden “beni Allah’a yaklaştırsın” diye birine sarılıyorsun?

Aracın Allah’tan daha mı merhametli?
Daha mı bağışlayıcı?

Allah Rahman değil mi?
Rahim değil mi?

“Bizi Allah’a Yaklaştırsınlar Diye…”

Zümer Suresi 3. ayet:

“Biz bunlara sırf bizi Allah’a daha çok yaklaştırsınlar diye kulluk ediyoruz, derler.”

Bu cümle tanıdık geliyor mu?

Tarih boyunca müşriklerin ortak savunması buydu.

“Biz Allah’ı inkâr etmiyoruz,
sadece aracılar kullanıyoruz.”

Kur’an bu savunmayı reddeder.

Çünkü bu, şirkin ta kendisidir.

Şirk Sadece Put mudur?

Hayır.

Şirk;
Allah’tan başkasına
Allah’a ait bir yetki vermektir.

Sevmede, korkuda, umut bağlamada…

Ailen, çocuğun, malın, makamın…
Bunların herhangi biri Allah’ın önüne geçtiği an,
ince bir çizgi aşılır.

Ve çoğu insan o çizgiyi geçtiğini fark etmez.

Şefaat Meselesi

Kur’an açık:

Zümer 44:

“Bütün şefaat Allah’ındır.”

Peki o zaman,
“Falanca benim için şefaat edecek” inancı nereden çıktı?

Kur’an bütünlüğüyle bakıldığında şunu görürüz:

Asıl şefaatçi, insanın amel defteridir.

Enbiya 47:

“Hardal tanesi kadar bile haksızlık yapılmaz.”

Bu adaleti bozacak bir torpil sistemi olabilir mi?

Son Söz Yerine

Bu satırlar kimseyi incitmek için yazılmadı.
Ama uyandırmak için yazıldı.

Doğruysa Allah’tandır.
Yanlışsa bana aittir.

Düşün.
Sorgula.
Kur’an’ı araya kimseyi koymadan oku.

Çünkü Allah, sana şah damarından daha yakın.