Kur’an’a “Resüle” iman, Dinimizin temel taşlarını oluşturur. Ancak, bu inancın gereği olarak, Kur’an’ın öğretilerini hayatımıza taşımak ve uygulamak büyük bir önem taşımaktadır. Başkalarına hadis inkârcısı diyenlerin, kendi tutumlarını sorgulamaları gerekmektedir.
İslam dininin temel kaynakları arasında Kur’an-ı Kerim ve hadisler yer almaktadır. Ancak, hadislerin Kur’an ile olan ilişkisi ve hadislerin güvenilirliği incelenmelidir. Bu makalede, “Kur’an yeterli” ana fikri etrafında hadisler ve ayetler incelenecek, Kur’an’ın yeterliliği vurgulanacaktır.
Kur’an-ı Kerim, müşriklerin Allah’a olan inancını ve bu inancın yanı sıra sergiledikleri tutarsızlıkları açık bir şekilde ortaya koymaktadır. Ankebut Suresi 61-65. ayetler, bu durumu net bir şekilde ifade eder.
Dua, kalpleri düzeltmek için yapılan bir ibadettir. Bu düzeltme, mecazi anlamda, yönü bozuk kalplerin gerçeğe dönüşünü ifade eder (Bakara, 2:10). Ancak sadece dua etmek yeterli değildir. Fatiha Suresi’nin 5. ayetinde, “İyyake nabudü ve iyyake nestain” ifadesiyle, “yalnız sana ibadet eder, yalnız senden yardım isteriz” denilmektedir.
Kur’an-ı Kerim, Allah’ın kullarına olan yardımını, koruyuculuğunu ve yeterliliğini vurgulayan birçok ayet içermektedir. Bu ayetler, müminlerin Allah’a güvenmeleri ve O’na dayanarak hayatlarını sürdürmeleri gerektiğini hatırlatır. Aşağıda, bu konuyu destekleyen bazı ayetlere yer verilecektir.
Kur’an-ı Kerim, Allah’ın dünya hayatındaki müdahalesinin sınırlı olduğunu ve insanların kendi iradeleriyle seçim yapmalarına izin verdiğini vurgular.