İnsan, tarih boyunca Nuh Tufanı’nı çoğu zaman yalnızca büyük bir su felaketi olarak okumaya alıştı. Oysa Kur’an kıssaları yalnızca geçmişte yaşanmış olayları anlatmak için verilmez. Kur’an, insanın değişmeyen yönünü, toplumların çöküş sebeplerini ve hakikatten uzaklaşmanın sonuçlarını göstermek için kıssaları anlatır.
İnsan dünyaya geldiği andan itibaren bir şeylerin peşinden koşmaya başlıyor. Çocukken oyuncaklar, biraz büyüyünce başarı, para, makam, ilgi, beğenilmek… Hayat sürekli değişen hedeflerle dolu. İnsan her ulaştığı şeyin ardından yeni bir şey istiyor. Çünkü dünya hayatı insana hiçbir zaman tam anlamıyla “tamam oldum” hissi vermiyor.
1. Mucizelerin Sahibi Allah’tır Kâinattaki her şey Allah’ın ayeti ve kudretinin delilidir. Göklerin, yerin, insanın yaratılışı ve tabiat olayları Allah’ın işaretleridir.“Göklerin ve yerin yaratılışında, gece ile gündüzün ardı ardına gelişinde akıl sahipleri için ayetler vardır.”(Bakara, 2/164)Nebilere verilen asıl görev vahyi insanlara ulaştırmaktır:“Peygambere düşen ancak apaçık tebliğdir.”(Nahl, 16/35)Kur’an’a göre mucize ve ayetlerin sahibi yalnızca Allah’tır:“De ki: Ayetler ancak Allah’ın katındadır. Ben ise yalnızca apaçık bir uyarıcıyım.”(Ankebut, […]
İnsan ilişkilerinin temelinde güven vardır. Güvenin olmadığı yerde ne aile sağlam kalabilir ne dostluk derinleşebilir ne de toplum huzur bulabilir. İnsan bazen bunu geç fark eder. Bir kalp kırıldığında, bir söz tutulmadığında ya da bir emanet zedelendiğinde anlarız güvenin ne kadar büyük bir nimet olduğunu.
Kur’an ise bu gerçeği en baştan ortaya koyar. Güvenilir olmak, sadece güzel bir ahlâk değildir; imanın yansımasıdır. Çünkü Allah, insanı yeryüzünde sorumluluk taşıyan bir varlık olarak yaratmıştır. Bu yüzden Kur’an’da emanet meselesi yalnızca maddi şeylerle sınırlı değildir. İnsan hayatının tamamı emanet bilinciyle değerlendirilir.
İnsanların çoğu “hadis” denince Nebi’ye ait sözleri, “kavl” denince de sıradan bir sözü düşünür. Oysa Kur’an’a baktığında mesele bundan çok daha derin görünür. Çünkü Kur’an’da “kavl” kelimesi çok geniş bir anlam alanına sahiptir. Allah’ın sözü de kavldir, insanın sözü de kavldir, şeytanın sözü de kavldir.
Peki “hadis” nedir? Kur’an bu kelimeyi nasıl kullanır? Ve neden Allah kitabında özellikle “Bu hadisten sonra hangi söze inanacaklar?” diye sorar?
İnsanlar dua ederken kullandıkları bazı sözlerin ne anlama geldiğini gerçekten düşünüyor mu? Birçok insan farkında olmadan Allah’a doğrudan yönelmek yerine, araya bazı isimler koyarak dua ediyor. “Falancanın yüzü suyu hürmetine”, “filan zatın hatırı için”, “o büyük kişinin bereketiyle” gibi ifadeler artık sıradanlaşmış durumda.