Kur’an’da insanın kendi iradesi olmadan, dışarıdan zorla doğruya ya da yanlışa yönlendirilmesinin mümkün olmadığı açıkça ifade edilir. Allah, insanı kendi tercih ve kararlarına göre sınar ve herkes kendi amellerinin karşılığını alır.

İslam toplumlarında sıkça anlatıldığı gibi “yasak ağaç” denince akla genellikle elma veya buğday gibi somut bir ağaç gelir. Oysa Kur’an’da “yasak ağaç” ifadesi, somut bir ağaçtan çok daha derin ve kapsamlı anlamlar taşır. Bu, İblis’in insanlara sunduğu kötü tekliflerin, yani insanın yapması ve yemesi haram olan bütün davranışların simgesidir.

Kardeşim, Kur’an’ı dikkatle okuduğumuzda “şeytan” ile “iblis” kelimelerinin birbirinden ayrı olduğunu görürüz. Peki bu iki kavram ne anlama geliyor, nasıl farklılaşıyor, gel beraber bakalım.

Kur’an’da “şeytan” ve “iblis” kavramları genellikle dışsal ve metafizik varlıklar olarak algılansa da, aslında insanın iç dünyasında var olan, yanlış ve sapkın yönlerini temsil eden mecazi ifadelerdir. Yani “şeytan”, insanın içinde gelişen kötülük eğilimleri, nefsin kötü istekleri ve sapma halinin adıdır. Kur’an’ın bu konudaki yaklaşımı, insanın kendi sorumluluğunu üstlenmesini ve doğru yolu seçme iradesinin önemini vurgular.

Kardeşim, evlilik sadece iki bedenin değil, iki hayatın; iki inancın ve iki geleceğin birleşmesidir. Bu yüzden Kur’an evlilik meselesine sıradan bir toplumsal olay gibi değil, inanç temelli bir karar olarak yaklaşır. Çünkü evlilik sadece bu dünyayı değil, ahireti de ilgilendirir. Allah da bu konuda bize net bir çerçeve sunar.

Kur’an’a göre, yaratılmış varlıklar içerisinde temel olarak iki bilinçli tür vardır: