Kur’an’ın cennet ve cehennem tasvirlerinde dikkat çeken en önemli noktalardan biri, bu iki gerçeğin yalnızca ahiret âlemiyle sınırlı tutulmamasıdır. Mesela Zümer 22’de Allah, kalbi İslam’a açılan kimseyi “göğsünü İslam’a açtığı ve Rabbinden bir nur üzere kıldığı kimse” olarak tanımlar. Bu nur hâli aslında cennetin başlangıcıdır. Huzur, güven, iç genişliği… Bunlar sadece ahirette verilecek nimetler değil; insanın Allah’a yöneldikçe dünyada tattığı cennet kokularıdır.

Ümmilik, çoğu kişinin düşündüğü gibi yalnızca okuma yazma bilmemek değildir. Kur’an’daki anlamıyla ümmilik; insanın önyargılardan, kör taklitten ve zihinsel kirlerden arınarak hakikate açık hâle gelmesidir.

Kur’an’da israf yalnızca fazla yemek yemek ya da gereksiz harcama yapmak değildir. İsraf; ölçüyü aşmak, dengeyi kaybetmek ve Allah’ın verdiği nimetleri bilinçsizce kullanmaktır. Bu yüzden insan sadece malını değil; zamanını, aklını, bilgisini, enerjisini ve ömrünü de israf edebilir.