Kur’an-ı Kerim, dinden dönenlere herhangi bir dünyevi ceza öngörmemesine rağmen, uydurulmuş din anlayışı “Dinden döneni öldürün!” gibi vahşi bir hükümle karşımıza çıkıyor. Bu çarpık anlayışın Kur’an’la taban tabana zıt olduğunu göstermek için, doğrudan Kur’an’a başvurmak elzemdir.
Kur’an-ı Kerim, insan hayatını en üstün değerlerden biri olarak kabul eder. Canı veren de alan da Allah’tır. Bu sebeple hiç kimse, Allah’ın açıkça hüküm vermediği bir konuda bir insanın hayatına son verme yetkisine sahip değildir.
Buna rağmen tarih boyunca din adına ortaya konulan bazı anlayışlar, Allah’ın kitabında bulunmayan ölüm cezalarını dinin bir parçası hâline getirmiştir. “Dinden döneni öldürün”, “recm edin”, “namaz kılmayanı öldürün” gibi hükümler, Kur’an’ın değil; sonradan dine eklenen anlayışların ürünüdür. Kur’an ise bu konuda son derece açıktır.
Bir insan diliyle Kur’an’a iman ettiğini söyleyebilir. Ancak dinî bir konuda son sözü Kur’an’a değil de başka kaynaklara bırakıyorsa, söylediği ile yaptığı arasında açık bir çelişki vardır. Gerçek iman, Allah’ın kitabını okumakla veya ona saygı göstermekle sınırlı değildir; onu dinin tek ve kesin ölçüsü kabul etmekle ortaya çıkar.
Hayatım boyunca din üzerine sayısız insanla konuştum. Farklı yaşlardan, farklı eğitim seviyelerinden, farklı mezhep ve cemaatlerden insanlarla uzun sohbetler yaptım. Yıllar içerisinde dikkatimi çeken ortak bir durum var. Atalarından devraldığı dini sorgulamadan yaşayan insanların büyük çoğunluğuyla Kur’an merkezli bir sohbeti uzun süre devam ettirmek neredeyse mümkün olmuyor.
İlk dakikalarda konuşma oldukça sakin ilerliyor. Ancak konu Kur’an’ın söylediklerine geldiğinde sohbetin yönü değişmeye başlıyor. Deliller ortaya konuldukça ses tonu yükseliyor, sabır azalıyor, öfke artıyor. Hatta bazı insanlar hakaret etmeye, alay etmeye veya karşısındakini küçümsemeye kadar gidebiliyor.
Ben, insanları dini Kur’an’ın özüne dönerek anlamaya ve yaşamaya davet ediyorum. Çünkü inanıyorum ki Rabb’imiz dinini eksiksiz indirmiş, onu koruması altına almış ve kulları için tek rehber olarak Kur’an’ı bırakmıştır. Bu sebeple dini mezheplerden, rivayetlerden veya insanların yorumlarından değil, doğrudan Kur’an’dan öğrenmek gerektiğine inanıyorum.
İnsan, hayatı boyunca sayısız hesap yapar. Geleceğini planlar, kazancını hesaplar, sevdiklerine zaman ayırır, dünyadaki yolculuğunu en iyi şekilde sürdürmeye çalışır. Fakat çoğu zaman en önemli hesabı unutabilir: Bir gün Rabb’inin huzuruna çıkacağını…
Kur’an, insanı işte bu büyük hakikatle yüzleştirir. Ölümü bir son değil, yeni bir başlangıç olarak anlatır. Dünya hayatını ise ebedî hayatın hazırlık dönemi olarak gösterir. Bu nedenle Kur’an’ın çağrısı, yalnızca inanmaya değil; inanılan gerçeğe uygun yaşamaya yöneliktir.