Ay: Ağustos 2026

Kur’an’a göre din konusunda temel ölçü açıktır: Allah’ın gönderdiği kitap eksik değildir. Din kemale erdirilmiştir ve Kur’an’da din adına gerekli olan hükümler bulunmaktadır. Bu nedenle Kur’an’da bulunmayan bir dinî hükmün başka kaynaklardan tamamlanmasına ihtiyaç yoktur. Allah, insanlara tamamlanmamış bir din gönderip daha sonra bu dinin eksiklerini insanların sözleriyle veya rivayetlerle tamamlamalarını istememiştir.

Kur’an ölçülerinde bir şeyler yazmaya veya konuşmaya başladığımızda karşımıza sık sık aynı türden yorumlar çıkıyor: “Bu Kur’an’da var mı?”, “Şu da Kur’an’da yok!”, “Bunun ayetini göster!” İlk bakışta bu sorular Kur’an’a bağlılığın bir göstergesi gibi görünebilir. Oysa çoğu zaman sorunun arkasında çok daha önemli bir anlayış problemi bulunmaktadır. Çünkü “Kur’an’da var mı?” sorusunu sorarken, eğer Kur’an’ın din konusunda eksik bırakılmış bir kitap olduğu düşünülüyorsa, daha en başta yanlış bir yerden hareket edilmiş olur. Allah’ın gönderdiği bir kitabın din konusunda eksik olması düşünülemez. Allah, insanlara tamamlanmamış, hükümlerin bir kısmını başka kaynaklardan tamamlamalarını gerektiren bir kitap göndermemiştir.

Kur’an’a baktığımızda elçilerin görevlerinin sanıldığı kadar geniş ve sınırsız olmadığını görürüz. Elçiler Allah’ın mesajını insanlara ulaştırmak üzere seçilmiş insanlardır. Onların görevi Allah adına yeni bir din oluşturmak, kendi sözlerini dinin kaynağı haline getirmek veya Allah’ın vermediği yetkileri kendilerine vermek değildir. Elçinin görevi, kendisine bildirilen vahyi olduğu gibi insanlara ulaştırmak, insanları uyarmak, müjdelemek ve Allah’ın mesajına çağırmaktır. Bu nedenle elçilerin görevlerini anlamaya çalışırken Kur’an’ın çizdiği sınırların dışına çıkmamak gerekir. Elçiye Allah’ın vermediği bir yetkiyi vermek de elçinin görevini küçümsemek kadar yanlış bir yaklaşımdır.

Hak ile batılı birbirinden ayırmak isteyen insanın önünde temel bir soru vardır: Hak nedir ve hakikati kim belirler? Bu sorunun cevabı Kur’an açısından son derece açıktır. Hak, insanların çoğunluğunun kabul ettiği, geleneklerin doğru saydığı veya bir din adamının söylediği şey değildir. Hak, Rabb’imizin bildirdiğidir. Çünkü hüküm yalnız O’na aittir. İnsanların inançları, yorumları, mezhepleri, tarikatları, gelenekleri ve kabulleri hakikatin ölçüsü olamaz. Ölçü Allah’ın kelamıdır.