Kur’an’da Kıyamet Alametleri Var mı, Yok mu?

Değerli kardeşim, hepimizin kulağına bir şekilde çalınmıştır şu ifadeler: Mehdi gelecek, Deccal çıkacak, güneş batıdan doğacak, Dabbetü’l-Arz ortaya çıkacak, İsa gökten inecek… Liste uzar gider. Peki, gerçekten Kur’an böyle bir “kıyamet alametleri listesi” sunuyor mu?

Haydi gel, şu meseleyi en baştan ve sadece Kur’an üzerinden konuşalım.

Kur’an’a baktığında kıyametle ilgili ne görüyorsun? Birincisi şu net bilgiyle başlıyor: Kıyametin ne zaman kopacağını yalnız Allah bilir.
Bak, A’râf Suresi 187. ayet bu konuyu hiç eğip bükmeden söylüyor:

“Sana kıyametin ne zaman gelip çatacağını sorarlar. De ki: Onun bilgisi ancak Rabbimin katındadır…”
Ne kadar net, değil mi? Hatta Nebi’ye bile bu bilgi verilmiyor. O hâlde, şu tarih şu gün, ya da önce şu olacak, sonra bu yaşanacak gibi bir sıra dizmek, Allah’ın sakladığı bilgiye ulaşmış gibi konuşmak olmuyor mu?

Kur’an’da kıyamet anlatılırken işaret edilen şeyler hep anlık ve sarsıcı olaylardır. Mesela Zilzal Suresi, Tekvir, İnfitar, İnşikak, Hâkka ve Karia gibi surelerde kıyamet sahneleri gözümüzün önüne serilir. Ama bakarsan göreceksin ki, bu anlatımların hiçbiri “önceden olacak alametler” şeklinde değildir. Tam tersine kıyamet, ansızın gelen bir felaket gibi anlatılır.

Bak, Lokman 34 ne diyor:

“Kıyametin kopacağı zamanı yalnız Allah bilir…”
Yani ne melek bilir, ne resül, ne de bir başka kul. Hâl böyleyken “alametleri” bildiğini iddia eden biri, farkında olmadan Allah’ın sakladığı bilgiye ortak olmuş gibi davranmaz mı?

Peki ya şu çok konuşulanlar: Mehdi, Deccal, Dabbe, İsa’nın inişi?.. Bunların hiçbirini Kur’an açıkça söylemez. Dabbe geçer mesela (Neml 82), ama Kur’an bunu bir “alamet” olarak değil, insanlara gerçekleri hatırlatan bir varlık olarak tanımlar. İsrailoğulları’na gönderilen İsa’nın yeniden dünyaya gelip gelmeyeceği konusuysa Kur’an’da yok. Olsa da, “dünya işlerini yönetecek, düzen getirecek, adalet dağıtacak” diye bir misyonla geleceği zaten söylenmez. Aksine onun ölümü de vurgulanır (Mâide 117).

Şimdi düşün: Eğer gerçekten kıyamet öncesi bir “hazırlık listesi” olsaydı, Allah bunu en güvenilir kaynağı olan Kur’an’a koymaz mıydı? Hele ki din adına bu kadar kritik bir meselede…

Aslında Kur’an’da geçen tek kıyamet “alameti”, onun ansızın geleceğidir.

“Kıyamet size ansızın gelecektir.” (A’râf 187)
“Onlar kıyametin kendilerine ansızın gelmesinden başka bir şey mi bekliyorlar?” (Muhammed 18)
Demek ki esas mesele, “önceden neler olacak?” değil, “ben ne durumdayım?” sorusunu kendimize sormak.

Kardeşim, kıyametle ilgili uydurulan rivayetlerin çoğu, insanların merakını, korkularını ve zaaflarını kullanarak bir din otoritesi inşa etmeye çalışmanın ürünü. Düşünsene, bir adam çıkıyor, “ben Mehdi’yim” diyor; sonra da etrafına yüzlerce insan toplanıyor. Halbuki Kur’an bu kişisel kahramanlık masallarına değil, bireysel sorumluluğa ve Allah’a teslimiyete çağırıyor bizi.

Sonuç?
Kur’an’da kıyamet, bir korku senaryosu değil; bir uyarı, bir uyanış çağrısıdır. O günün ne zaman geleceğini bilmiyoruz, ama Kur’an bize diyor ki:

“O gün, kişi kardeşinden, annesinden, babasından, eşinden ve çocuklarından kaçacaktır…” (Abese 34-36)
Bu ayet, o günkü yalnızlığımızı ve hesap vereceğimiz gerçeğini gözümüzün önüne seriyor.

Dolayısıyla kardeşim, boşuna alamet kovalamaya, Mehdi, Deccal dedikodularına takılmaya gerek yok. Kur’an’ın dediği gibi, kıyamet ansızın gelecek. Bize düşense hazır olmak: arınmak, sorumluluğumuzu bilmek ve Allah’ın rehberliğine yani Kur’an’a sımsıkı sarılmak.

Selam ve dua ile…
aydinorhon.com