Zulüm, Allah’ın halife olarak yaratmış olduğu insanların, hem kendi aralarındaki hem de diğer varlıklarla olan ilişkilerinde, Allah’ın tanımladığı ölçüden saptırılmasıdır. Başka bir deyişle, zulüm “kelimeleri yerinden oynatmak” gibidir; insan kendini ya değerinin altına düşürür ya da aşırı gurur ve kibirle değerinin üzerine çıkarır.

Hayat bazen öyle bir şekilde akar ki, insan kendini şaşkın ve çaresiz hisseder. Çocuklukta yaşanan bir olay, yıllar sonra hayatın tam ortasında yeniden karşımıza çıkabilir. Yusuf’un hikâyesi de böyle bir başlangıca sahiptir. Henüz genç yaşta kardeşlerinin kıskançlığıyla sınanan Yusuf, bir rüya görür. Rüyasında göklerde ve yerde semboller belirir; yedi sağlıklı inek yedi zayıf ineğe, yedi yeşil başak ise diğer kurumuş başaklara dönüşür (Yusuf, 12/43).

Bugün “zekât” denildiğinde çoğumuzun zihninde hemen belli bir tablo belirir: Üzerinden bir yıl geçmiş mal, belirli bir nisap miktarı, kırkta bir oranı… Hesap yapılır, yüzde iki buçuk bulunur, verilir ve görev tamamlanır. İç rahatlar. Borç ödenmiş gibi bir huzur oluşur.

Muhkem ayetler, herkesin kolayca anlayabileceği, anlamı açık ayetlerdir. Örneğin bir Allah’ın emirleri veya yasakları muhkemdir. Müteşabih ayetler ise daha derin, karmaşık ve çoğu zaman uzmanlık, araştırma veya zikir ehli olmayı gerektiren ayetlerdir. Bu ayetler, muhkem ayetlerle açıklanabilir ama yüzeysel okumayla tam olarak anlaşılamaz.