Kur’an’da “tartıları ağır gelenler” ifadesi geçince çoğu insanın zihninde şu soru belirir:
“Peki bu tartıda tam olarak ne tartılıyor?”

Çünkü biz dünyada tartıyı genelde rakamlarla ölçeriz. Kilo tartılır, para sayılır, başarı listelenir. Ama Kur’an’ın bahsettiği tartı, rakamlarla değil değerle çalışır. Orada sayı değil, anlam ağır gelir.

“O gün tartı haktır.”
(A’râf 7:8)

Önce şekilleri, kanatları, isimleri bir kenara bırakalım. Kur’an meleği nasıl tanımlıyor, oradan başlayalım.

“Onlar Allah’ın kendilerine emrettiğine karşı gelmezler ve kendilerine verilen emri yerine getirirler.”
(Tahrîm 66/6)

Bu ayet melek için üç temel ölçü koyar:

Kur’an insanı anlatmaya başlamadan önce dikkat çekici bir yerden söze girer:
İnsan henüz ortada yokken, onun yaşayacağı sahne çoktan hazırlanmıştır.

Dağlar, denizler, gökler, yer, bitkiler, hayvanlar…
İnsan sahneye çıkmadan önce dekor kurulmuş, sistem işletilmeye başlanmıştır.

Soruyu tersinden soralım

Oruç bir ibadet mi?
Evet.

Ama sadece ibadet mi?
İşte Kur’an tam burada durup düşündürüyor.

Çünkü Kur’an’da bazı ibadetler vardır ki yapılıp biten işler değildir. Namaz gibi, zekât gibi, oruç gibi… Bunlar insanın sadece Allah’la ilişkisini değil, kendisiyle ve başkalarıyla ilişkisini de dönüştürmeyi hedefler.

Oruç da tam olarak böyle bir yerde durur.