Hayatın içindeyken insanın kendine sorduğu en büyük sorulardan biri şudur: “Ben Rabbime nasıl yaklaşırım?” Çünkü her insan, içten içe bir arayışın içindedir; kalbi, fıtratı gereği Yaratan’a yönelmek ister. Ancak bu yönelişin nasıl olması gerektiğini çoğu zaman unuturuz. Oysa Kur’an bu sorunun cevabını gayet sade ve net bir şekilde verir. Furkan Suresi’nin 57. ayetinde şöyle buyurulur: “Buna karşılık sizden, Rabbine (giden) bir yol tutmayı dileyen kimse(ler olmanız) dışında herhangi bir ücret istemiyorum.” Yani Rabbimize ulaşmanın yolu, O’na yönelmekten, O’nun gösterdiği doğru yolda yürümekten geçer. Burada dikkat çekilen şey, samimiyettir. Allah’a giden yolda niyetin halis olması, gösterişten, menfaatten uzak bir teslimiyet gerekir.
Ama sadece yönelmek yeterli midir? Kur’an bize bunun cevabını da verir. Sebe Suresi’nin 37. ayetinde şöyle denir: “Sizi huzurumuza yaklaştıracak olan, mallarınız da değildir; çocuklarınız da değildir. Ancak iman edip iyi iş(ler) yapanlar hariç! Onlara, yaptıklarının kat kat fazlası karşılık vardır.” Bu ayet aslında insanın dünyevi ölçülerle değer biçtiği her şeyi bir kenara bırakır. Ne servet, ne soy, ne makam… Rabbimizin katında asıl değer, iman ve o imanın sonucunda ortaya çıkan iyi amellerdir.
İman kalpte başlar ama orada kalmaz; davranışlara, söze, yaşama sirayet eder. Çünkü iman bir inançtan öte, bir duruştur. Bir insan, gerçekten Allah’a iman ettiğinde, bu iman onu değiştirir. Kalbinde merhamet, dilinde doğruluk, davranışlarında adalet belirir. Bu yüzden Kur’an’da “iman edip salih amel işleyenler” ifadesi sıkça tekrar edilir; çünkü biri diğerinin eksikliğini tamamlar. Sadece inanmak ama gereğini yaşamamak da eksiktir; sadece iyi işler yapıp Allah’ı anmamak da.
Kur’an, bu dengeyi kuranları yani iman edip iyi işler yapanları en güzel şekilde müjdeler. Onlara hem dünyada huzur hem de ahirette kat kat ödül vadeder. Cennet, bu mücadelenin, bu samimi yaşamın bir karşılığıdır. Allah’ın rızasına ulaşmak, O’nun rahmetine mazhar olmak, işte asıl mutluluk budur.
Kardeşim, Rabbimize ulaşmak öyle uzak bir hedef değil aslında. O, bize şah damarımızdan daha yakındır. Ama biz, kimi zaman dünya telaşına kapılıp uzaklaşırız. Oysa tek yapmamız gereken, samimi bir kalple O’na yönelmek, imanımızı diri tutmak ve bu imanı iyi amellerle beslemektir. Çünkü Allah, iman eden ve iyi işler yapan kullarını asla unutmaz. Onların her bir çabasını, her bir samimi adımını görür ve karşılığını en güzeliyle verir.
O halde gel, hayatımızı bu farkındalıkla şekillendirelim. Her gün, her adım, her söz, Rabbimize bir adım daha yaklaşmak için bir fırsat olsun.
Selam ve esenlik seninle olsun.
aydinorhon.com