İslam inancında Nebi Muhammed, diğer nebilerden farklı bir konuma sahip olduğu düşüncesi yaygındır. Bazı inançlar, kâinatın Nebi Muhammed’in hürmetine yaratıldığına dair bir anlayış geliştirmiştir. Ancak bu durum, İslam âlemi içinde bazı yanlış anlamalara ve şirke yol açabilmektedir.
Müşrikler, din adamlarına teslim olup, onların sözünden çıkmıyorlardı (9:31). Biz en yakınımızda hangi din adamını bulduysak, dinimizi sorgulamadan, Allah’ın kitabının kapağını açmadan, “uydum imama” tarzında dini yaşıyoruz.
Bu hadis yazarlarının hiçbiri Arap değildir. Hadislerin derlenmesi, doğru ve yanlış bilgilerle Kütüb-i Sitte adlı kitapların oluşturulmasına yol açmıştır. Bu kitap, Kur’an’ın yerine din kitabı olarak kabul edilmiştir.
Kur’an’da geçen “Allah’ın adının anılması” ifadesi, sürekli tekrar etmekten ziyade, Yüce Allah’ın kitabının anlayarak okunup hayata taşınmasıdır. Kur’an, hem ismini hem de muhtevasını zikir olarak belirtmektedir.
Uydurulmuş din anlayışına sahip kişiler, Kur’an’ın anlaşılmasının mümkün olmadığını ve bu konuda yalnızca din insanlarına danışmamız gerektiğini iddia ederler. Ancak bu görüş, Kur’an’ın özüne aykırıdır.
Kur’an, hayatın her alanında rehberlik eden bir kaynaktır. Bu bağlamda, Kur’an’ın insanlara sunduğu hidayet ve rahmet, onun en önemli özelliklerindendir. Kur’an’ın bu yönünü anlamak için, özellikle şu ayeti ele almak gerekir: