Yüzü Suyu Hürmetine – Özet

Dikkat ettin mi? İnsanlar dua ederken Allah’a değil, bir “aracıya” seslenir gibi davranıyor. “Falan zatın yüzü suyu hürmetine”, “filan şeyhin hatırı için”, “o büyük zatın bereketiyle” gibi sözler neredeyse dua kalıplarına dönüşmüş durumda. Sanki Allah, kendisine ulaşmak için bir torpil sistemi kurmuş gibi… Bu anlayışın Kur’an’da hiçbir karşılığı yok. Hatta tam tersine, Allah böyle bir yaklaşımı kesin bir dille reddediyor.

Kehf Suresi 102. ayette Yüce Allah şöyle buyuruyor:
“Kâfir olanlar, benim peşim sıra kullarımı dostlar edineceklerini mi sandılar! Biz cehennemi kâfirlere bir konak olarak hazırladık.”

Bu ayet çok açık bir uyarı içeriyor. Allah, kendisine ulaşmak için başka kulları aracı edinmeyi reddediyor. Çünkü bu, Allah’a değil; O’nun kullarına yönelmektir. Oysa Allah, kuluyla arasına kimsenin girmesini istemez. O’nunla iletişim doğrudan, samimi ve aracısız olmalıdır.

Düşünsene kardeşim, bir baba çocuğuna, “Bana ulaşmak istiyorsan amcan aracılığıyla konuş” der mi? Elbette demez. Çünkü sevgi doğrudan iletişim ister. Yüce Allah da bize şah damarımızdan daha yakındır (Kaf 50:16). Böyle bir yakınlık varken, araya insanları, türbeleri, ölmüş kimseleri ya da şeyhleri koymak Allah’ın sistemine, yani tevhid inancına aykırıdır.

İnsanların bu hataya düşmesinin en büyük sebebi, Kur’an’ı anlamadıkları dilden okumalarıdır. Dualar ezberlenir, anlamı düşünülmez. Oysa Allah, Kur’an’ın anlaşılması için indirilmiş bir kitap olduğunu söyler (Yusuf 12:2). Ayetleri anladığında, “yüzü suyu hürmetine” gibi ifadelerin aslında şirk sınırına ne kadar yakın olduğunu fark edersin. Çünkü bu tür sözlerle, Allah’ın yanında başka bir kudret arama anlamı doğar.

Kardeşim, Allah’ın rahmetini kazanmak için aracıya ihtiyacın yok. O seni duyuyor, biliyor, görüyor. Kur’an’da şöyle buyuruyor: “Kullarım sana beni sorduğunda, bilsinler ki ben onlara yakınım. Bana dua ettiğinde, dua edenin duasına karşılık veririm.” (Bakara 2:186) Bu ayet, tüm aracılık sistemini ortadan kaldırıyor. Allah, doğrudan kuluyla iletişim kuruyor; ne bir şeyhe, ne bir veliye, ne de bir “yüzü suyu hürmetine” sözüne gerek var.

Yine de insanlar hâlâ birilerini aracı yapmaya devam ediyor. Çünkü bu yol daha kolay geliyor; sorumluluğu başkasına yüklemek insana rahatlık sağlıyor. “Ben dua ederim, o büyük zat benim yerime Allah’a yakın olur” mantığı, aslında ibadeti kolaycılığa dönüştürüyor. Oysa Allah, herkesin kendi çabasını, kendi samimiyetini görmek ister. Kur’an’da “İnsana ancak çalıştığı vardır.” (Necm 53:39) buyurulur.

Sonuçta “yüzü suyu hürmetine” diyerek dua eden aslında farkında olmadan bir insanı Allah’a denk tutmuş oluyor. Bu da tevhidin özüne aykırı bir davranıştır. Allah ile kul arasındaki bağda, başka hiçbir isme, aracıya, hatıra gerek yoktur. Yüce Allah yalnızca samimiyet ister. Çünkü O, gizliyi de açığı da bilendir, kalplerin içindekini en iyi olandır.

Aynı başlıktaki daha kapsamlı bilgiler için aşağıdaki web adresinde yer alan makaleyi inceleyebilirsiniz.

Gerçek olan Allah’ın lütfu, hata ise benim aczimdendir. Selam ve esenlik, hakikati duyanların üzerine olsun.
aydinorhon.comFormun Üstü