Hadisler, Tarih, Güven ve Büyük Soru: Biz Dinimizi Neye Dayandırıyoruz?

KISA KISA…
Hadisler, Tarih, Güven ve Büyük Soru: Biz Dinimizi Neye Dayandırıyoruz?

Din, kişisel kanaatlerin, tarihsel rivayetlerin ya da çoğunluk kabullerinin toplamı değildir. Din, Allah’ın koyduğu ölçüye dayanır. Kur’an, bu ölçünün hem kaynağı hem de sınırıdır. Kendini açık, yeterli ve tamamlanmış olarak tanıtan Kur’an’ın yanına, din adına bağlayıcı başka sözler eklemek, bu ilahî ölçüyü zedelemek anlamına gelir.

Hadislerin yazıya geçirilme sürecinin, Nebi’nin vefatından yaklaşık iki asır sonra başlaması; bu süreçte yüz binlerce rivayetin ortaya çıkması; rivayetler arasında ciddi çelişkilerin bulunması ve hadis âlimlerinin dahi birbirlerini eleştirmesi, rivayet kültürünün dinin temeli olamayacağını göstermektedir. Zan, ihtilaf ve tarihsel karmaşa üzerine kurulan bir yapı, insanın ebedi hayatını emanet edeceği sağlamlıkta değildir.

Kur’an, zanla din inşa edilemeyeceğini açıkça bildirir. Resül’ün görevi, vahyi tebliğ etmek ve ona uymaktır; vahyin dışına taşan hiçbir söz, kimden gelirse gelsin, din adına bağlayıcı olamaz. Peygamber’e itaat, Kur’an’a itaattir; Kur’an’dan bağımsız bir otorite değildir.

Tarih boyunca Kur’an’ın yanına eklenen rivayetler, mezhepleşmeyi, bölünmeyi ve çatışmayı beraberinde getirmiş; din, anlaşılır ve evrensel bir yol olmaktan çıkarılarak karmaşık bir uzmanlık alanına dönüştürülmüştür. Oysa Kur’an, Allah’ın dini kolaylaştırdığını ve dosdoğru yolu açıkça gösterdiğini bildirir.

Sonuç olarak, dinin ölçüsü konmuştur. Allah’tan ve O’nun ayetlerinden sonra hiçbir söz, din adına mutlak referans olamaz. Müminin sorumluluğu, Kur’an’ı merkeze almak; onu başka sözlerle gölgelememek ve Rabbinden indirilene uymaktır.

Aynı başlıktaki daha kapsamlı bilgiler için aşağıdaki web adresinde yer alan makaleyi inceleyebilirsiniz.

Gerçek olan Allah’ın lütfu, hata ise benim aczimdendir.

Selam ve esenlik, hakikati duyanların üzerine olsun.
aydinorhon.com