İnsan hayatı boyunca kendisine en temel soruyu sorar: “Ben niçin varım ve nasıl bir yol izlemeliyim?” İşte bu sorunun cevabı, Rabbimizin bize indirdiği kitapta çok açık bir şekilde vardır. İslam dini, insanın fıtratına en uygun olan, hem dünyada hem de ahirette huzura ermesi için belirlenmiş olan tek hak dindir.
Kur’an, İslam’ı tanımlarken şöyle buyurur:
“Şüphesiz Allah katında din İslam’dır.” (Âl-i İmrân 3:19)

Bugün etrafımıza baktığımızda, insanları Allah’ın yolundan uzaklaştıran ve yalan dolanla ayakta duran sahte liderler, sahte kutsallar göze çarpıyor. Kimileri Nebi Muhammed üzerinden duygusal fakirlik edebiyatı yapıyor, gözyaşlarını ticarete dönüştürüyor. Kimileri akıl ve bilimle bağdaşmayan “füzelerin civatalarını gevşetiyoruz” gibi boş sözlerle kitleleri oyalıyor. Kimileri de sanki keramet göstergesiymiş gibi Kabe’ye gidip bir vakit namaz kılıyor, sonra ülkelerine dönüyor; böylece ibadeti bile bir şov malzemesine dönüştürüyorlar.

Bir mümin, yalnızca inanç sahibi olmakla kalmaz; davranışları, kalbi ve yaşam tarzıyla inancını bütünleştirir. Kur’an, müminin karakterini ve sorumluluklarını hem ibadet hem toplumsal yaşam boyutunda gösterir.

Farkında mısın, günümüzde insanların çoğu Allah’a yönelmek yerine, insanlara yöneliyor. Şeyhler, gavslar, kutuplar… Sanki onlar olmadan Allah’a ulaşamayacakmışız gibi bir inanç yerleşmiş durumda. Oysa İslam’ın temeli “yalnızca Allah’a kulluk etmektir. Her türlü övgü, hamd ve yücelik sadece O’na aittir. Fatiha Suresi 2. ayette “Hamd, âlemlerin Rabbi Allah’a mahsustur.” buyuruluyor. Fatır Suresi 10’da “İzzet bütünüyle Allah’ındır.” denirken, Müddessir Suresi 3. ayette de “Rabbini yücelt.” ifadesiyle, bu gerçek bir kez daha vurgulanıyor. Yani, Allah’tan başkasına paye vermek, O’nun hakkını başkasına taşımaktır.