Din, insan hayatının en temel unsurlarından biridir ve bu inancı yaşarken dikkat edilmesi gereken birçok husus bulunmaktadır. Hiçbir zaman herhangi bir dini grubun, tarikatın, şeyhin veya mezhebin söylemlerine göre dinimizi yaşamamalıyız.
Kardeşim, bak çevremize… Hâlâ insanlar birilerinden mucizeler bekliyor. Kimisi bir şeyhinin eliyle hastalıklardan kurtulacağını, kimisi gavsların kalbinden geçenleri bildiğini, kimisi de kutupların evrene yön verdiğini söylüyor. Bu aslında eski çağlardan beri süregelen bir eğilim. İnsan, zorluklarla karşılaştığında kolay yoldan kurtuluş istiyor; birinin elini kaldırıp her şeyi düzeltmesini arzuluyor. Oysa Kur’an bize bunun tam tersini öğretiyor.
Eğer Amerika’da doğsaydım muhtemelen Hristiyan olacaktım; İran’da doğsaydım Şii, Hindistan da doğsam Hinduizm, Tel Aviv’de doğsaydım Yahudi olacaktım. Yıllarca dinimi sorgulamadan yaşadım.
Bugünlerde dini tartışmalara bakınca, özellikle de mezhepler arasındaki çekişmelere, işin ne kadar dallanıp budaklandığını görüyoruz. İnsanlar kendi inançlarını ve ibadet şekillerini savunurken, farklı bakış açıları kaçınılmaz olarak ortaya çıkıyor. Kimisi bunu bir zenginlik olarak görüp “ihtilafta rahmet vardır” diyor, kimisi de bu ihtilafların İslam’ı parçalayarak asıl mesajdan uzaklaştırdığını söylüyor. Oysa Allah bizden tam tersini istiyor: “Allah’ın ipine hepiniz sımsıkı sarılın; bölünüp parçalanmayın.” (Âl-i İmrân 3:103).
Ahir zamanda Mehdi’nin geleceğine ve İslam’ın dünya hakimiyetini gerçekleştireceğine dair inançlar bulunmaktadır. Mehdi’nin, insanlığı doğru yola yönlendireceği, adaleti sağlayacağı ve dünya üzerinde huzur ve barışı tesis edeceği düşünülmektedir.
Nebi Muhammed’e, “Eğer sen olmasaydın, âlemleri yaratmazdım.” cümlesinin yakıştırıldığını çoğumuz duymuşuzdur. Bu ifade, İslam inancında Muhammed’in özel bir yere sahip olduğunu vurgulamakta, ancak bu cümlenin doğruluğu üzerine düşünmek gerekmektedir.