Ay: Ağustos 2026

Hayatın içinde bazen küçük detaylar, büyük dersler içerir. Allah’ın Musa kavmi aracılığıyla verdiği emirlerden biri de “ineğin kesilmesi” olayıdır. İlk bakışta garip ve anlaşılmaz gelebilir; ama Kur’an’ı bütüncül düşündüğümüzde bu olayın insanın nefsini, algısını ve diriliş bilincini test eden derin bir hikmet taşıdığını görürüz.

İnsanın hayatında en çok tökezlediği noktalardan biri, çoğu zaman sahip olduğu imkânları görememesidir. İnsan kendisine verilen aklı, iradeyi, düşünme ve değerlendirme yeteneğini, olayları doğru okuyabilme imkânını yeterince kullanmadığında, karşılaştığı en küçük sıkıntıda bile kendisini çaresiz hissedebilir.

Bir iş ters gider, bir plan bozulur, beklenen bir sonuç gerçekleşmez veya insan hiç hesap etmediği bir durumla karşılaşır. O anda zihninden hemen şu düşünceler geçmeye başlar: “Neden benim başıma geldi? Bundan sonra ne olacak? Ben bunu nasıl aşacağım?” Bazen sorun olduğundan daha büyük görünür. Çünkü insanın yaşadığı sıkıntı kadar, o sıkıntıya nasıl baktığı da önemlidir. İşte Kur’an tam burada insana başka bir pencere açar.

İnsan çoğu zaman sahip olduğu gücü değil, eksik olduğunu düşündüğü yönlerini görür. Yapabileceklerine değil, yapamayacaklarına odaklanır. Bir problemle karşılaştığında hemen “Ben bunu aşamam.” demeye başlar. Oysa çoğu zaman mesele, gücün olmaması değil; var olan gücün fark edilmemesidir.

Kur’an tam da burada insanın elinden tutar ve onu yeniden kendisine döndürür. Çünkü Kur’an’ın amacı, insana dışarıdan yeni bir güç vermek değildir. Rabb’imiz zaten insana ihtiyaç duyduğu donanımı vermiştir. Kur’an ise o donanımı hatırlatır, onu harekete geçirir ve doğru yönde kullanmayı öğretir.

Bu sorunun cevabı aslında çok açıktır. Dini gönderen Allah olduğuna göre, önce O’nun kitabını okumalıdır. Çünkü Allah, insanları doğru yola ulaştırmak için indirdiği kitabı anlaşılmaz, şifreli veya sadece belirli kişilerin anlayabileceği bir hâlde göndermez.

Bugün milyonlarca Müslümanın din adına başvurduğu hadis kitaplarını kimlerin derlediğini hiç düşündün mü? Bu kişilerin Nebi Muhammed’i gördüklerini, onunla birlikte yaşadıklarını veya vahye şahit olduklarını sananlar bile vardır. Oysa tarih bize bambaşka bir tablo göstermektedir.